خوبي گلم،چه خبر ،چي كار مي كني،ببخشيد يكم دير شد بيام بهت سر بزنم

 

مي دوني كه خيلي تو اين مدت سرم شلوغ بود،ببخش،تو خيلي بزرگي ،مي توني راحت ببخشي.

از كجام برات بگم از همش مي گم

از استقلال تهران مي گم كه قهرمان جام حذفي شد و خيلي حال داد،اون روز من آنقدر بالا و پايين پريدم كه تمام وجودم درد گرفت.

چقدر گفتم امير قلعه نوعيه          سرور هرچي لنگيه   

ولي كو گوش شنوا.

امتحانام ديروز تموم شد،وااااااااااااي اينقدر زور بهم اومد كه خدا ميدونه

روز بيست و هشتم برج قبل سه تا امتحان باهم داشتم،اون روز دمار از روزگارم در اومد،چقدر خسته شدم،يه جورايي اونقدر خستم كرد كه برا امتحاناي آخريم كم بيارم.

امتحانام بد نشد،تا حالا هم نمره هاش خوب بوده،ولي از امتحان آخريم يعني گرافيك خيلي مي ترسم،واي اگه بيفتم بايد يه ترم ديگه اضافه درس بخونم.

انتخاب واحد تابستونم از پانزدهم شروع ميشه،ديگه حااال ندارم ،با چه زبوني بگم بريدم.

كارآموزي و پروژه و محاسبات براي تابستون دارم،مي خوام محاسبات رو معرفي به استاد بگيرم،ولي مي گن اول بايد نمرات اون دو تا درس اعلام بشه تا بهت بديم.

مي ترسم پيام نور قبول بشم ،بعد گير همين محاسبات بشم نتونم برم.

اميد به خدا ببينيم چي ميشه.

ولي تابستونم خيلي سرم شلوغه

.خوندن براي دانشگاه پيام نور

..رفتن به كلاسهاي تابستون

...نوشتن پروژه

يعني بگو تابستون ندارم ديگه.

اگه گرافيكم بيفتم كه نور الا نور ميشه.

از دوستام بگم كه همشون پي خودشون رفتندو من اينجا دارم تايپ مي كنم.

مهرداد چند وقتي هست كه بايه دختر كاشاني خارج از دانشگاه دوست شده و سرش خيلي به اون گرمه،ميگه مي خوام باهاش ازدواج كنم،ولي دختره دختر خوبي نيست،چندتا دوست پسر داشته كه يكي يكي داره تلنگش در ميره و مهرداد هنوز هم در خريت خودش درجا ميزنه،و شايد اين برج پول موبايلش از 200 هزار تومان هم بالا بزنه.

من از خودم بگم كه سه سال در يكي از خرابترين دانشگاههاي ايران بودم و اين آخريا با دوستاي هشل هفت،ولي با هيچ دختري به معناي واقعي رفاقت يا دوستي ،همكلام نشدم.

ولش كن ،مي دوني برا چي ،چون الان كه دارم فارغ التحصيل ميشم ،مي فهمم كه شايد بهتر بود براي اينكه يكم جووني كنم و شايد يكم جلوي كسايي مثل آرش كم نيارم ،با چندتاشون كه خيلي هم دلشون مي خواست رفاقت مي كردم.

بچه ها مي گن يه روز ميري سربازي،ميفهمي چه اشتباهي كردي،يه روز سي سالت ميشه ،يه روز ميري سر كار اون موقع دستت مياد،حتي بعضياشون ميگن يه روزي زن ميگيري  و اون موقع به اشتباهت پي مي بري،ولي من آدم معتقديم،آدميم كه ميگم خدا خودش يه روزي از جاييكه خودم نفهمم ميزاره تو كاسم،پس بهتره كمتر بهش فكر كنم.

سارا دوسته مهرداد خيلي خيلي خيلي بلبل زبونه ،مهرداد يه روز داشت باش حرف مي زد،بعد من اذيتش مي كردم،گوشي رو داد به من ،سارا گفت مهرداده منو اذيتش نكن،(حالا مي خواست كلاس بزاره)چنان باهاش كل كل كردم كه آخرش كم آورد،جوري كه از مهرداد آمار منو گرفته بود و گفته بود بايد ببينمش،و مهرداد چنان عصباني شده بود كه چرا گفتي مي خوام ببينمش.

ولي خوشم مياد كسايي كه ادعا مي كنن روابط عموميشون خيلي بالاست رو طوري بپيچونم كه ديگه كمتر به اين مسئله فكر كنن.

خيلي فيلم داره شبكه هاي مختلف مي زاره يا مي خواد بزاره،من فقط "مرگ تدريجي يه رويا" و "سه در چهار" رو دنبال مي كنم،فيلم مرگ تدريجي يه رويا خيلي عميق و سطحيه،جوري كه آدم اعصابش خورد ميشه.

از بازيكناي جديد استقلال بگم كه داره يكي يكي بهشون اضافه ميشه و انگار اميرخان امسال سه تا جام رو با هم مي خواد.ولي يكي نيست بگه آخه اين آرش برهاني كه هيچي حاليش نيستو برا چي مي خوايد نگه داريد.بريد به جا اين همه مهاجم خريدن يه مهاجم گل زن بخرين.

وبلاگم ديگه چيزي هست واست نگفته باشم.

يه شعر، باشه، بيا اينم آخر شعر مرگ تدريجي يه رويا:

                             بيا تا مه توي چشام بميره

                                بيا تا قصمون پايان نگيره

                                  بزار يادم بياد خورشيد

                                    منو كم از اين ترديد

                                      تو باشي شب نيست

                                        تو باشي آزادم.

 

چرا هميشه بايد حتي خودمان را سانسور كنيم.
ما هميشه عادت به اين داشتيم ،كه فقط كار ديگراني كه با ما همراه نيستند را سانسور كنيم
اما الان شاهد اينم كه ،كارمان به جايي رسيده كه حرف هاي هم ديگه رو سانسور يا باصطلاح ماست مالي مي كنيم.
از مرد هزار چهره و ساعت شني كه بگذرم،ميبينم كه حتي در حرفهاي مسئولان هم سانسور مي شود،
الان در فيلم بسيار جالب "مرگ تدريجي يك رويا" كه مطمئناً سانسور هاي ديگري هم داشته،شاهد اين بودم كه پس اينكه يك بار صداي زيبا و دلنشين رضا يزداني ،در تيتراژ پاياني اين فيلم پخش شد،ظاهراً به مزاج برخي آقايان خوش نيامده و به نوعي، ديگر اين موزيك زيبا پخش نمي شود.
چرا اول پخش كرديد،چرا در فيلم "مرد هزار چهره"،عبارت قزاقه منديان تو پرانتز فرهنگ را پخش كرديد و فردايش به صورت خيلي تابلو وار ،اون قسمتاشو حذف كرديد،مگه اينا براي نمايش از چند فيلتر رد نمي شن،پس چرا اينقدر تابلو دارين به مردم ميگين،ما هر چيز رو كه بخواهيم ،مي توانيم به خورد مردم بدهيم،بدون آنكه حتي صدايتان را بشنويم،واقعاً قباهت داره.
بگذرم،ولي واقعاً حقش بود صداي رضا يزداني به اين زيبايي پخش شود،من كه دانلودش كردم،با اينكه همشو فيلتر كرده بودن.
از پرسپوليس بگم كه حسابي حالم رو گرفت و قهرمان شد و الان هنوز كه هنوزه اعصابم خورده،از استقلالي بگم ،كه هركي اومد يه سكي بهش زد و ته نشينش كرد.
اما امير خان قلعه نوعي ،مربي مورد علاقم و همينطور سرپرست پر جربزه استقلال،آقاي نظري جويباري بازگشت،تا ما را به آينده استقلال اميدوار كنند،من مطمئنم استقلال روزهاي خوبي خواهد داشت.
از درسام بگم كه حسابي فشار آورده و من رو كاملاً از كنكور دور كرده،بايد اينقدر تلاش كنم تا تمام درسام رو با نمره هاي بالا قبول بشم.
از قرآنم بگم كه رفتم و سوره واقعه رو حفظ كردم و براش گفتم و 12 نمره كامل را گرفتم و از گرافيكي بگم كه بهم ظلم كرد و با نامردي از 5 بهم 2 داد و تمام تلاشهايم را نقش برآب كرد.ولش کن بهتره دیگه نگم.

آهنگ رضا يزداني در تيتراژ پاياني "مرگ تدريجي يك رويا"
                                       چشام بستس
                                       جهانم شكل خوابه
                                       عذابه،اضطرابه،اضطرابه،روبروم
                                       ديواري از مه،ديواري از سنگ
                                        بگو بيهوده نيست
                                        بگووو بيهوده نيست
                                        فاصله آب و سراب
                                        بگو سپيديه كاغذ بيهوده نيست
                                        بگو از كوچه پراكنده فقط كابوس و تنهايي ست
                                        بگو خواب بود هرچي كه ديدم
                                        افسانه بود هرچي شنيدم
                                        نگاه كن شوق دل زدن به دريا
                                        برام شد مرگ تدريجي يه رويا
                                        مرگ تدريجي يه رويا_{(سبک راک)}

مهرداد چند روزي بود كه دانشگاه نمي اومد،
ظاهراً با باباش دعواش شده بود و باباش بهش گفته بوده كه ديگه پول ترم آخرت رو بهت نمي دم و حسابش رو هم بسته.
مهرداد از اين بابت كه قرار بود دوستش سارا رو ببره كاشان(خونه سارا) و مهرداد ماشين جور نكرد هم خيلي شاكي بود،خلاصه يكم باهاش حرف زدم،يكم سر عقلش آوردم و يكم نيشش رو باز كردم.
ديشب هم تصميم گرفتيم با احمد دوست مهرداد،بريم خونه علي لطفي كه تازه از كربلا اومده بود،
اول از همه بعد از 40 دقيقه ما رو رسونده به يه چايخونه در پايين شهر و بعد از كشيدن قليان(كه من اولين بارم بود كه در چايخونه ميرفتم) راهي خونه علي شديم، و علي برامون از حال و هواي نجف و كربلا گفت و گفت كه سربازاي امريكايي چقدر ،مي گشتنشون و گفت كه تا كربلا رو نبيني هيچ وقت نمي فهميد يعني چه.
منم گفتم،گفتم كه هر كي پاش به خاك كربلا بخوره ،بهشتيه و گفتم كه چقدر دوست دارم برم،اما لياقتش رو ندارم و حالا حالاها بايد بدوم تا ما رو به خونشون راه بدن.

آهنگ هاي رپ جديدي به دستم رسيده:
 من مُردم  اين روزا يه جورايي تو اون دنيام
 و وقتي عصبي ميشم واي ميسم تو رو شما
 مثل روزايي كه بهم دروغ مي گفتي با چشات
 تا آخرين باري كه ديدمت دم دانشگاه
 من هنوز يادمه تورو ميديدم دم كتابخونه
 ورق كتابا خيس بودو اين اشك چشام بودش
                                                       "كاري كردي كه همه عقده هام تو عربده گم شه"
   " من فقط تو تنهاييم دارم يه جاي چارديواري
   زندگيمم شده عين فيلماي چارلي چاپلين"
                                     ولي اينجاشو پيشرو خيلي قشنگ ميگه(خيلي خيلي):
                                                   ولي از ديدگاه من يه صحنه هيچوقت فراموش نميشه
                                                     حتي صدها روز ديگه
                                                             تو با دوتا ديگه بودي
                                                     كه اين مقايسه حتي رو ترازو هم نميره

ديروز صبح با زن داداشم كه نسبتاً حالش بهتره  و خانوادش رفتيم كوه،و اينبار با خواهر و خواهر زن داداشم به ارتفاعات رفتيم.
روز بدي نبود علاوه بر اينكه ،ديروز استقلال سه بر صفر راه آهن رو زد و همچين يه لبخندي رو روي لبام آورد.(چون اس اس بد نتيجه گرفته)
اما امروز پرسپليس،به صورت مفتي مفتي از سايپا برد.
توي اين هفته برنامم خيلي فشردس و گرافيك خيلي فشار آورده،علاوه بر اينكه استاد چندزبانه هم اصلاً خوب درس نميده و احتمالاً بايد خيلي براش تلاشم رو مضاعف كنم.
از این سایت می تونیم اسممون رو وارد کنیم و هم معنیشو بگه و هم بگه چند نفر به این نام وجود دارند.

اصلاً روز هاي اول اين هفته باب ميلم نبوده  و نيست
خداي خوبم،خدايي كه هميشه بنده اش هستم،روزانه درس هاي بزرگي به من مي دهد.
درسهايي كه نامش راتجربه گذاشته ايم.
درسهايي كه آدم را پخته مي كند و من را بزرگ
و وقتي به روزي فكر مي كنم،كه فكر مي كردم براي خودم مردي شده ام،به خنده مي افتم،و جالب اينجاست كه در همان لحظه فكر مي كنه كه الان ديگر مردي كامل شده ام،اما قطعاً روزي هم خواهد رسيد كه به امروزم بخندم.
ياد روزي افتادم كه آقاي شهيدي در كانون نوجوان،به ما آداب صحيح نماز خواندن ياد داد،و من بعد از آن هر بار كه به مسجد مي رفتم،در ذهنم براي ديگران ايراد مي تراشيدم و با غروري،بس بيخود نماز خواندن خود را درست مي پنداشتم.
اما آدم ها زود بزرگ مي شوند،اين جمله ايست كه بدجور ذهنم را گريبانگير خودش كرده است،جمله اي كه انگار دارم دركش مي كنم.
امروز دانشجو،فردا سرباز،بعد از كار و بعد از آن خريد ملك و ماشين و بعد از آن ازدواج
واقعاً آدم ها زندگي مي كنند و بزرگ مي شوند تا ازدواج كنند،يعني تمام خستگي ها ورنج ها براي امر ازدواج صورت مي گيرد.
چرا چرا من نمي توانم بفهمم،كه براي چه اينقدر تلاش مي كنيم ،چرا همه ما راضي نمي شويم به تلاش كمتر،دل خوشتر،فكر آزادتر،عمر بيشتر
چرا داريم به سمتي مي رويم كه همه حريص شده ايم،همه گرسنه ايم،چرا اگر روزانه فكرت به هشتصد جاي مختلف نباشد ،آن روز به شب نمي رسد.
چرا همه بي وفايند،خدا
خدا در اين چند وقته شاهد خيلي از بي وفايي ها ،ناملايمت ها و كجي ها بوده ام،بي وفايي هايي كه كم كم دارند من را هم حريص مي كنند ،حريص به چيزي كه اصلاً از آنجا نبوده و نيستم.
كاش اينقدر توان داشتم،تا در لحظه جواب تمام ناملايمتي ها را مي دادم.
شايد روزي مجبور شوم،غرورم،شرفم و همه چيزم را زير پا، له كنم،تا حقم را بگيرم،حقي كه از من گرفتند،من را خشن كردند،و حال تمامشان نشته اند روبرويم و به من مي خندند.
مي گذرد،ميرسد،قطعاً جوابتان را مي دهم،اما نه در آن دنيا،مي خواهم همه را در همين دنيا جوابشان را بدهم.
وبلاگم مرا ببخش،مرا ببخش به خاطر اينكه تمام خوشي هايم را تمام مي كنم و فقط با كالبدي از يك تن خسته و بي روح برايت سخن مي گويم.
اما تو كوه درد باش   طاقت بيار و مرد باش

از اول هفته كه با ميلاد رفتيم براش ،اسپيكر خريديم،من با اينكه خيلي خسته بودم،تازه از دانشگاه اومده بودم ،ولي تمام پاساژ رو زيرو رو كرديم تا آخر يه اسپيكر خوب براش برداشتيم.
بعدش روز به ياد ماندني سه شنبه، كه استقلال تهران ،تيم هميشه محبوب من،توانست راه آهن رو در ضربات پنالتي،و با كمك دستان طلايي طالبلو شكست بده،دمشون گرم ،اينقدر داد زدم و خوشحالي كردم كه خدا مي دونه،بعدشم با يك پلاستيك پر چلسمه ،رفتم خونه مهرداد اينا و كلي اين قليون لامذهب رو كشيديم و من اينقدر خوشحال بودم كه بلند نمي شدم.
ديروز هم كه برنامه هاي گرافيكم رو تحويل دادم و استاد ايمانپور عزيزم نمره كامل رو بهم داد و از اون طرف نمره كامل پروژه هاي مباحث ويژه رو دشت كردم.
چهارشنبه هم رفتم با آرش كتابخونه و خير سرم براي كنكور درس خوندم.
الانم كه دارم مي نويسم خيلي خستم
چون همين الان از كوه صفه اومدم،صبح نسبتاً زود بود كه با خانواده رفتيم اونجا و صبحانه رو خورديم
و بعد با داداشام و خواهرم رفتيم بالا كوه
و چندتا عكس هم گرفتيم
البته اونا تا يه مقدار از راه رو اومدند و من
از اونها جدا شدم و تا بالاي بالا ،حتي كمي جلوتر هم پيش رفتم
اونجا يه پسره ،عكس ازم گرفت و برام بولوتوث كرد
بعدشم راه برگشتو بيشترشو دويدم
اومديم پايين و چنتا چلسمه خورديمو و برگشتيم
حالا هم من بوي ،ماهي مرده ميدم،پيف پيف
                             نمي كنم نصف نصف چيزي كه مال من
                                      شايد مي خواي كاري كني
                                                    كه من ازت بدم بياد
                                      واسه فراموش كردنت
                                                    آب و آتيش زدم زياد
                                      فكر كن يه آدم عاديم ندارم شهرت
                                                    حالا طرح دوستي بريز اگه داري جرات
                                      معروفتر از من بود كه رفتي پيشش آره
                                                     از اين معروفترم داريم مي خواي بدم شماره
                                      هركي با تو رفيقه
                                                     دقت كني پول لازمه
                                      يواش يواش بكش بالا
                                                     نگيري سو هازمه
                                     يه بار خواستي پول بم بدي
                                                بت گفتم من پول نمي خوام
                                    تا كه بفهمي فرق دارم
                                               من با تمومه رفيقام
                                     لياقتت همونان كه بمالن درت
                                               نه فرشته هايي كه بچرخن دورو برت
                                    آره تركت مي كنم
                                                   به من نمي خوري تو
                                    فردا مي خواي دوباره
                                                   خودتو بكني گو
                                   من مي رم سوي خودم
                                                   تو هم سوي خودت برو
                                   من پي عشقو حال
                                                   تو پي زندگيت بدو_{(حسام استپ)}

سلام پردیس جان
ممنون از حضورت در وبلاگم
درست میگی حضورم کمرنگ شده
خودمم کمرنگ شدم
سردرگمم
دیوونم
می خوام قید کنکور رو بزنم ،بشینم به درست کردن پروژم و خوندن درسام
ولی نمیشه به خدا نمیشه
بعضی موقعا فکرشو می کنم
می بینم اصلاً نمي تونم همشو با هم انجام بدم،بايد يكيشو حذف كنم
و مي بينم ،كنكور تنها واژه ايه كه با بقيشون فرق داره
خيلي حالمو گرفته
چي بگم،چي كار كنم،از يه طرف مي بينم ممكنه،پروژه ام رو نرسم تابستون درست كنم(كه نمي رسم)همين الان بشينم كاراشو بكنم،ولي از طرف ديگه حرف مامانم كه گفت،من همه اميدم به تويه،منو آزار ميده و همينطور از يه طرفم سربازي كه اصلاً دوست ندارم الان برم،
چون مي دونم وقتي برگشتم،بايد به صد راه ديگه كه جلوي پام قرار داره فكر كنم
يه جمله معروف از لحظه نويس هست كه ميگه:
                                             هميشه براي به دست آوردن يه چيزي، بايد از يه چيزايي بگذري،
                                                               حتي اگه ديدي مي توني همشو با هم داشته باشي
                                                                     اينكارو نكن،و سعي كن تو يكيش موفقترين باشي.
اين جمله چند روز پيشا به ذهنم اومد،شايد خيلي مسخره باشه كسي كه چنين تفكري داره
حالا خودش سر چند راهي مونده باشه.
كنكور واقعاً خيلي از جوونارو سر در گم مي كنه،سربازي واقعاً خيلي از جوونارو عقب مي اندازه
بي درو پيكري واقعاً خيلي دست و پاي جوونارو مي بنده،
بي بند و باري واقعاً خيلي از جوونارو به كام مرگ مي كشه.
به قول گلشيفته توي فيلم علي سنتوري،ميگه:ديگه از اين مملكت خشن خسته شدم،
راست ميگه ،خيلي مملكت داره ،حداقل با من خشن رفتار مي كنه،
چند روزه ميگن نفت وارد ،آب شهريمون شده،و مردم دارن گرو گر،آب معدني مي خرن،فكر كنم
اين ايده خودشون بوده براي فروش اينا.
واقعاً از حرفايي كه ،رهبر و ديگر اشخاص مي زنن،و همينطور از چهرشون،يه چيزي رو به وضوح متوجه شدم
باور كن،اينا دارن كاري مي كنن،كه مردم رو زده كنن،باور كن دنبال جنگ هستن و هينطور ظاهراً همشون دوست دارن
مملكتو بدهند به دست ،نمي دونم آمريكايي ها و غيره ها.
ديگه انگار ،مي خوان با يه برنامه ريزي جنگ درست كنن و ايران پَر،
شك نكن همه با هم دستشون توي يه كاسه است.
همه ،حتي اونايي كه فكرشو نمي كني،با هم سر يه سفره هستند.کاش امام خمینی بود.

ديشب با ميلاد(پسر دخترداييم)،رفتيم به استقبال مهدي(پسرخالم)،براي رفتن به سربازي
اونم رفت،ديدم همشون با اينكه خوششون بود،ولي تهش ناراحت بودن
و ديدم كه چقدر اينا الافن،و به نكته اي پي بردم
كه اگه اينا وضع مالي پدرشون خوب باشه،سربازي بدردشون مي خوره،چون يكم مرد مي شن
يكمم، يه  دو سال حال مي كنن،ولي اگه وضعيت مالي خوبي نداشته باشن،
دو سال عقبن از زندگي و بايد تا ده سال بعدش بدوند،احتمالاً
به غير از گروني خونه و اجاره و مهريه سنگين و خرجهاي واقعاً وحشتناك
كه اينم من فكر كنم ،ايده خودشون باشه،سربازي هم يكي ديگه از موارديه كه
سن ازدواج رو بالا برده.
ولي همه اينهارو گفتم و نگفتم،كه هيچي مثل شنبه و لحظه اي كه خونه مهرداد اينا قليونو تا تهش كشيده بودم نميشه. 
  دلخور نشو از من
  از اينكه دلتنگم
  من با خودم قهرم
  با تو نمي جنگم
  از دست خود رفتم
  از دست تو دورم
  دلخور نشو از من
  وقتي كه مجبورم
  اين قسمت من بود
  حرفاتو مي فهمم
  فرصت بده كم كم
  از خاطرت كم كم
  از من به دل نگير
  همدرد بي تقصير
  باشه گناه تو
  پاي منو تقدير_{موزیک محسن چاوشی و خواننده امید عامری}

                    دارم داروي آلزايمرتو به خودم تزريق مي كنم.

انگار دلم دوباره خواست بنويسم،انگار اين دل من هيچكس را محرمتر از اين وبلاگ نمي شناسد.
الان كه دارم مي نويسم،يكم گيجم،يكم حالم خوب نيست،يكم خستم،يكمم ترس دارم.
گيجيم بابت اينه كه خيلي راه جلوي پامه و من هيچ كدومشو انتخاب نمي كنم،و فقط دارم به گذر عمرم دقت مي كنم.
حالم خوب نيست ،باور كن خودمم نمي دونم چرا ،دليلش قطعاً تمام موارد رو شامل مي شه.
خستم،برا اينكه تازه از دانشگاه اومدم و من وقتي از دانشگاه ميام،انگار كوه كندم،واقعاً اين راه رفت و برگشت دانشگاه خيلي خسته كنندست.
و ترس دارم،ترس از آينده،همون ترسي كه خدا گذاشته واسه همه و گفته به خاطر همينه كه دنيا دار مكافاته و نبايد فعلاٌ آرامش مطلق داشته باشيد.

از هفته اول دانشگاه ،بعد از عيد بگم، كه ،همه ماچو موچ يا بهتر بگم ملچو و مولوچ،كردن و سال نو رو به هم تبريك گفتن،وهمه گفتن از اينكه زياد بهشون عيد حال نداده، و همه توي اين نكته، كه درس نخوندن بود، با من تفاهم داشتن.
از كنكور بگم كه مثل تومور(طومور-تومر-طومر) مغزي دور مغزم رو گرفته و من رو پر مشغله كرده.
از آهنگ هاي رپي بگم ،كه هر روز داره به تعدادشون اضافه ميشه،و من با گوش دادن اونا از يه طرف پوچگرا و از طرف ديگه متنفر از عشق ميشم.
من به يه موضوعي پي بردم،البته خيلي پيش از اينا بهش رسيده بودم، اين موضوع كه رپ ،انساني رو كه از درد عشق مي سوزه (يا از درد نفرت از عشق) آروم مي كنه،چون به جاش يك مشت چيزهايي توي مغز جاي عشقو مي گيرن، كه انسان ديگه زندگي واسش بي اهميت ميشه.  البته سرعت زيادش هم به آدم اجازه فكر در مورد ديگر چيز هارو نمي ده.

يه دختري تو كلاسمون هست اسمش "رز" است،اين رز كه يكي از دختراي تقريباً خوشكله كلاسه،يك پسري از نركده عمران اونو تور كرده،و جوري پاش وايسوده ،كه هميشه سعي مي كنه باهاش باشه،مخصوصاْ جلوي بچه هاي كامپيوتر،اون آقا پسر خيلي جذبه جالبي داره،موهاش به صورته فشن است و يك سبيل دسته داره نرمي ،به نيت مردي گذاشته روي صورتش،هميشه اخمو و پر جذبه است، و هيچوقت با رز ،بي معني بازي در نمي ياره و هميشه يكجور احترام خاصي براش قائله،راستش از اونجايي كه يكي از جاي ديگه پاش تو گروه كامپيوتر باز شده،اصلاْ راضي نيستم،و حاضرم يك كتك سفتي هم بهش بزنم،اما پسره طوري داره رفتار مي كنه كه توي اين مدت كه ديدمش ،درسهاي بزرگي ازش ياد گرفتم،شايد يكيش دوري از شتابزدگي و چطوري بتوني خودت رو كنترل كني باشه.

از لطف آقاي رئيس جمهور دو يا سه ترم پيش،تخفيف 10% شهريه براي تمام دانشجويان دانشگاه اعمال شد،اما امروز متوجه شديم كه اون تخفيف الان بعد از گذشت ،بيش از يكسال دوباره به شهريه دانشجويان اضافه شده،كه البته مبلغشم قابل توجهه،اينجاش جالبه،كه كساني تخفيف گرفتند و فارغ التحصيل شدند،و تنها اين پول از كساني استرداد خواهد شد كه هنوز تشريف دارن،حالا من موندم چرا كسي كه،نمي دونه چطوري مي تونن خراب و تضعيفش كنن ،دوباره داره دست به ريسك ميزنه،البته اميدوارم خبر كذب و هاشا باشه.اميدوارم احمدي نژاد همه چيو درستش كنه.
از اوني بگم كه قرار بود بهش فكر نكنم،ولي دارم مي كنم،اما كمتر شده و من كم كم دارم ،اينو به خودم مي فهمونم(يه بار ديگه برگرد بخون،انگار شعر شد)

چند شب پيشا خواب امين(دوست يا دشمن گذشتم)رو ديدم،اونجا اون اومد،توي يه خونه اي جلوم،با هم دست و روبوسي كرديم،بعد يكم تعريف كرديم،بعد من يك لحظه تمام گذشتش اومد جلوي چشمم،و خواستم كه خونه رو ترك كنم،اما اون نمي خواست،اما من با زور رفتم و تاكسي گرفتم،تا اومدم سوار تاكسي بشم،دويد سمتم،و يك سيلي خيلي محكم زد توي گوشم،و من رفتم،نمي دونم كجا بود ولي شبيه پايين شهر بود.
واقعاْ مي تونم بگم امين ،اون موقع منو نابود كرد،شايد بيشتر از يه معشوقه دختر.اما سعي كردم ديگه با هيشكي رفاقت تنگاتنگ نداشته باشم.
چقدر دلم پر و مغزم آشفته و روحم پريشان بود،اما من شكل ظاهريم اصلاْ شبيه،نوشته هايم نيست،و همه به من ميگن الكي خوش يا هميشه خوش،واسه همينه كه من وبلاگم رو تنها محرمم مي دونم،و دوستش دارم و فقط از دردام براش ميگم،حداقل اون نمي تونه مثل امين پشتمو خالي كنه.
بالاخره تموم ميشه رياضتو زجر
منو تو كنار هميم زير نور شب
ستاره ها مي سوزونن خاطرات بد
تولد دوباره اي رو ميگيريم جشن

واقعاً سريع،،حداقل 7 روز آخرش خيلي سريع گذشت
از ديروز بگم كه ما رو هيشكي دوست نداشت،و همه رفتن سي خودشون،هركسي يا برا خودش يا با حداقل يك خانواده رفت تا سيزده رو به در كنه.
ولي ماهم بيكار نشستيم و خانوادگي به پارك رفتيم و ناهارو اونجا سالاد اولويه كوفته جان كرديم.
خيلي شلوغ بود،قطعاً اگر سوزني رو پرت مي كردم ،توي پاي يكي مي رفت،شايد هم توي دستش ،نمي دونم شايد هم جاي ديگه كه هيچكس فكرشو نمي كنه.
داشتم اينو مي گفتم كه نه اينكه ماشين نداريم،كسي مارو دعوت نكرد،البته همه معمولاً دوماد دارو وعروسدار شدند و رفتن دنبال اونا.
من ديشب زياد كاراي خوبي انجام ندادم،و الانم پشيمونم.
مي خوام با اينترنت قهر كنم،خيلي وقتمو مي گيره ،خيلي فكرمو مي گيره،خيلي منو از جايي پرت و به جايي رها كرده،شايد طي يك عمليات انتحاري و شبانه اينكارو كردم،اميدوارم اينكارو بكنم.
كامنتمم بستم،چه حالي ميده،انگار نه انگار كه خاني اومده و رفته،حداقل اينجوري بيشتر مي فهمم كه آقاي لحظه نويس تو داري براي خودت مي نويسي،و شايد اينطوري به اين واقعيت نزديكتر بشم.
در بهار آزادي جاي شهدا خالي
خيلي فكرم پراكندس،درسته،خب گفتم يه يادي هم از اونا باشه،من به اونا اعتقاد دارم چون از جونشون گذشتن،توجه كن با توهم توجه توجه از "جونشون" فهميدي از چي بگو؟آره {جونشون}
پس از عمري غريبي بي نشاني
خدا مي خواست در غربت نماني
از آن سرو سرافراز تو هرچند
پلاكي مانده بودو استخواني
                         اينو بالا سر باباي يكي از بچه نوشته بود.
راستي چرا من درس نمي خونم،شك نكن شش ماه ديگه سربازم ،شايدم .......

راستی سریال ۱۵ قسمتی مهران مدیری به ۱۳ قسمت کاهش یافت و خیلی از صحنه هاش حذف شد حیف که نمی تونن ببینن ملت می خندن حالا برای همدردی باهاشون چندتا تکه جمله هاشونو می زارم:

اندام عالی منقبض

فرزند عالی منفجر

درِ عالی مستحکم  بَه بَه بَه بَه

نمي دونم چرا؟ولي الان تا كامپيوترو روشن كردم،دلم خواست بنويسم،شايد به خاطر تكه شعري باشه كه بابام روي يه تكه كاغذ كنار كامپيوترم گذاشته بود،
زندگي عرصه يكتاي هنرمندي ماست
صحنه پيوسته بجاست
هركسي نغمه خود خواند و از صحنه رود
خوش به آن نغمه كه مردم بسپارند بياد

خيلي زيباست،به قول مهران مديري ،بَه بَه ،بَه بَه
بعضي شعرا خيلي به دلم مي شينن،شايد اينم سليقه اي باشه،ولي وقتي فكرشو مي كنم مي بينم نه،چون هر شعري كه به دل من ميشينه،وقتي برا كسي مي خونم به دل اونم مي شينه،قطعاً نبايد لحن عاشقانه من رو كه به اون منتقل ميشه رو دست كم گرفت.
حالا چرا من اينقدر رمانتيك شدم،شايد به خاطر اينه كه از عشقم دل كندم،شايد به خاطر اينه كه فكر مي كنم اونم از من دل كنده
نمي دونم چرا از ذهنم بيرون نمي ره،خدا ديگه من نمي خوام بهش فكر كنم،اون بالاتر از منه،پس بهتره بره سراغ از ما بهترون ،دو روزه تمام ذهنم رو به خودش مشغول كرده،توي اين دو روز تمام حركات خود و خانوادشو به صورت لحظه به لحظه از چند زاويه مورد بررسي قرار دادم،اين خوب نيست،چون بايد ديگه از ذهنم خارجش كنم.
به قول پيشرو(رپر):
گفتم يه روز ميرمو مياي كه خيلي رو سياهي
گفتم اينجا بازيچه نيستم كه فردا منو بخواهي
تو خيلي خوبي،خوشكلي،نازي
منم خوب دادي بازي
رازي به مرگمم باشي "آخرشم تو می بازی"

       به خودم قول دادم يه مدت كامنتمو ببندم،نمي دونم چرا،ولي اينجور بهتره